Artikelen: recensie

  • Alex Chilton tegen wil en dank (1990)

    Het optreden was nog geen kwartier bezig of er werd al om The Letter geroepen. “Rustig maar, daar komen we heus wel aan toe," zei Alex Chilton. “Maar waarom wil iedereen altijd die song horen, elke avond weer?" Voor sommigen komt het succes te vroeg en resteert alleen nog verbittering en desillusie. De Amerikaanse zanger…

  • Sun Ra: Vergeten platen van Saturnus (2000)

    Slechte timing.Toen Sun Ra in 1993 onze planeet verliet, zoals zijn volgelingen het overlijden van de eigenzinnige jazzman noemen, stond er net een generatie popmuzikanten op die zich liet beïnvloeden door zijn eclectische muziek. Ja, popmuzikanten, want voor de jazzpuristen was Sun Ra een freak die vanwege zijn metaforische theorieën over de kosmos en het…

  • Rainer Werner Fassbinder: Berlin Alexanderplatz (2007)

    Ach, die arme Franz Biberkopf. Hij doet toch zo z’n best om een goed bestaan op te bouwen. Om in het gareel te blijven. Om niet zo veel te drinken en om zich niet gek te laten maken door de vrouwen. Maar je hoeft maar in die trieste ogen te kijken om te weten dat…

  • Willem van Konijnenburg: van dandy tot priester van de kunst (2007)

    Willem van Konijnenburg is in de vergetelheid geraakt. De Haagse kunstenaar, die zo’n eeuw geleden furore maakte in de stad, heeft wel zijn sporen achtergelaten. De monumentale gevelbeelden van uitgeverij Martinus Nijhoff aan de Lange Voorhout zijn door hem ontworpen. Bezoekers van het Gemeentemuseum hebben in de hal vast wel eens het muurreliëf Eer het…

  • Collectie DLD (2007)

    Als er één reden gegeven moet worden om Collectie DLD te bezoeken, dan is het om het werk van Daniel Richter te zien. Toegegeven, het is ook een weldaad om Baselitz, Nolde, Grosz of Immendorf te aanschouwen. Om maar te zwijgen over Kandinsky, Pechstein of Dix. Maar er is één doek van Richter dat niet…

  • Jan Bokma toont zijn mislukkingen (2008)

    Als kind van zijn tijd weet Jan Bokma als geen ander dat de hedendaagse kunstenaar het liefst alle touwtjes in handen heeft. De Groningse beeldhouwer is dan ook zijn eigen curator én museumdirecteur. In zijn conceptuele werk speelt Bokma (1980) op ironische wijze met het al dan niet beperkende gegeven van de museale context, maar…

  • Pascal van der Graaf: de suggestie van naderend onheil (2008)

    In Cormac McCarthy’s recente roman The Road dolen een vader en zoon door een post-apocalyptisch landschap. De wereld is leeg, koud en stil. Onder het voortdurend grauwe wolkendek, waar geen vogel is te bekennen, is alles grijs en zwart. Verlaten huizen, achtergelaten bezittingen en verwoeste fabrieken herinneren aan een samenleving die door een ramp of…

  • Pat Andrea in Wonderland (2008)

    Het wordt almaar vreemder en vreemder, zegt Alice tijdens haar bizarre avonturen in Wonderland en dat zou zij vast ook opmerken bij het aanschouwen van Pat Andrea’s schilderijen. De Haagse kunstenaar verzorgde de illustraties voor een bijzondere uitgave van de klassieke kinderboeken Alice in Wonderland en Alice in Spiegelland van Lewis Carroll. Aagezien Andrea niet…

  • Otomo Yoshihide eert Eric Dolphy (2008)

    De avant-garde jazz bevindt zich in een nieuwe bloeifase. De technologische verworvenheden van de afgelopen twee decennia, zoals samplers en hoogwaardige software voor muzikale toepassingen, worden steeds vaker gebruikt. Een spannende ontwikkeling is vooral de zoektocht van musici om elektronica gelijkwaardig te stellen aan het bijna antiek te noemen jazzinstrumentarium. De Japanse gitarist en orkestleider…

  • Joe Bonamassa: gitaarbeul zonder handtekening (2008)

    Joe Bonamassa heeft zoveel kennis van de geschiedenis van de bluesgitaar dat hij moeiteloos een heel etmaal en eventueel zonder zijn bril alle varianten zou kunnen spelen. Van de akoestische countryblues van obscure zwarte landarbeiders uit de Mississippi-delta tot de elektrisch versterkte boogies van Britse krachtpatsers als Alvin Lee. Geen druppeltje zweet zou Bonamassa daarbij…