Artikelen: muziek
Alex Chilton tegen wil en dank (1990)
—
door
Het optreden was nog geen kwartier bezig of er werd al om The Letter geroepen. “Rustig maar, daar komen we heus wel aan toe," zei Alex Chilton. “Maar waarom wil iedereen altijd die song horen, elke avond weer?" Voor sommigen komt het succes te vroeg en resteert alleen nog verbittering en desillusie. De Amerikaanse zanger…
Queen Latifah: Koningin van de hip hop (1989)
—
door
Het is vier uur ’s middags wanneer vermoeide zakenlui de bar van het Amsterdamse Hilton Hotel binnendruppelen voor een drankje en een bitterbal. Met de Financial Times onder de arm geklemd zoeken ze een plekje. Even later stapt Queen Latifah geeuwend de rustieke bar in. Spaarzaam gekleed in een kamerjas en met een leip hoedje…
Depeche Mode: De popster als verlosser (1990)
—
door
“Onze nieuwe cd heet Violator. We dachten dat het een leuke titel voor een heavy metalgroep zou zijn. Een geintje.” Het is een standaardantwoord van Depeche Mode over de titel van de nieuwe plaat. Tekstschrijver Martin Gore en toetsenspeler Andrew Fletcher zullen er in een tijdsbestek van een uur precies het zelfde over zeggen. Na…
Herman Brood: “Ik ben vele malen beroemd geweest.” (1989)
—
door
“Ja, De Gelderlander, Gelderland, Arnhem, de kunstacademie, de Grebbeberg." Herman Brood doet een spontane woordassociatie als opwarmertje voor een gesprek over zijn nieuwe album Hooks, een plaat met zijn favoriete songs uit de popgeschiedenis. Foto © Robert van Stuyvenberg “Arnhem," gaat Brood onverdroten verder, “ik weet dat mijn moeder in de Tweede Wereldoorlog ondergedoken was…
Andy Warhol: Succes is een baan in New York (1990)
—
door
Ultra Violet staat onder een billboard van The Dom en kijkt omhoog om te zien welke maffe undergroundfilm er nu weer draait. “Profiel, Ultra, profiel!”, roept fotograaf Billy Name. Met een wereldvreemde arrogantie steekt Ultra haar neus in de lucht en neemt een Dali-achtige pose aan. Klik, flits! De scène had in New York…
Rachel Unthank: “Zingen is goed voor de ziel.” (2008)
—
door
The kye’s come hyem, but Ae see not me hinny. Het is de eerste regel uit Felton Lonnin, het liedje waarmee een van de betoverendste én succesvolste folkplaten van de afgelopen jaren begint.
Het retrofuturisme van Ladytron (2001)
—
door
Daniel Hunt was nog niet geboren toen zijn favoriete band aller tijden, Shocking Blue met Venus de Amerikaanse hitlijsten bestormde. Danny houdt van Venus, maar het is niet zijn lievelingsnummer van de legendarische Haagse beatgroep rond Robbie van Leeuwen en Mariska Veres. Send Me A Postcard , fluistert de 26-jarige muzikant en grafisch vormgever uit…
Josh Haden: 101% Spinal Tap (2001)
—
door
Hij maakt platen onder de naam Spain, een naam die hem in een droom werd aangereikt. Zanger, bassist en componist Josh Haden is Amerikaan, maar zijn melancholie heeft beslist een Spaans temperament. Foto © Michel Linssen Hadens muziek gaat onveranderlijk over ongelukkige liefde, vrouwen en god. Spain maakt langzame, verstilde gitaarmuziek waarin elementen uit de…
Bill Laswell en het goddelijke licht (2001)
—
door
Op meer dan 500 platen staat de naam van Bill Laswell vermeldt – als bassist, producer, componist, mixer, remixer of in welke andere capaciteit dan ook. De muzikale duizendpoot uit New York City lijkt nooit te slapen. Laswell is actief met eigen groepen en projecten, zoals Material, Praxis en het platenlabel Axiom, en als producer…
Fiction Plane: een kwestie van genen (2008)
—
door
“Hi, my name is Joe and I play in a band called Fiction Plane”, klinkt het opgewekt aan de andere kant van de telefoonlijn. “We zijn in Frankrijk. Gisteravond speelden we in Lyon. Het was fantastisch. Fiction Plane speelt weer in clubs en daar ben ik erg gelukkig mee.” Vorig jaar toerde de band van…
