Auteur: Erik Quint

  • Chuck Palahniuk: “Ik heb duizend kapsels gehad.” (2007)

    “Fight Club, The Musical? Nee, dat is geen grap”, zegt Chuck Palahniuk, de schrijver die wereldberoemd werd met zijn bijtende satire op de Amerikaanse samenleving van de jaren negentig. “Die musical komt er. David Fincher, die Fight Club verfilmde, en ik zijn er druk mee bezig. Trent Reznor van Nine Inch Nails gaat de muziek…

  • Daniel Richter: “Mijn werk is banaal.” (2008)

     ‘Music was my first love’, kweelt Daniel Richter met ironisch gezwollen stem de eerste regel uit Music van John Miles. “Nee, dat klopt niet. Comics, stripverhalen, waren mijn eerste liefde. Muziek kwam daarna.” Strips, muziek, schilderen. De passies van Richter komen samen in drie voor zijn doen tamelijk kleine schilderijen waarop een gemaskerde superheld luchtgitaar…

  • Isabelle Huppert: retrospectief (2007)

    Goed kijken. Anders mis je het. Het gebeurt in een fractie van een seconde. Een trilling van de mondhoek. Een zenuwtrekje van een wenkbrauw. En dan is het gezicht weer onbeweeglijk. Emotieloos. Afstandelijk. Met ogen die niets prijsgeven. Wat blijft is een ondragelijke onderhuidse spanning. Foto © Robert van Stuyvenberg Filmactrice Isabelle Huppert in haar…

  • William Burroughs: profetische ideeën (1988)

    In 1970 publiceerde de Amerikaanse schrijver William S. Burroughs Electronic Revolution, een essayistisch handboek voor manipulatie met tekst, beeld en geluid. Nu, achttien jaar later, mag de vertaling van Anthony Blokdijk niet als gedateerd bestempeld worden. Integendeel, want de massamedia en met name de hedendaagse jongeren- en undergroundcultuur maken meer dan ooit gebruik van de…

  • Jim White luistert naar de onzichtbare wereld (2002)

    Het mooiste liedje van Jim White is een treurlied voor een auto die geen auto meer is. Zijn Corvair heeft al vijftien jaar niet meer gereden. Het is een huis voor de vogels geworden en de eigenaar beschouwt het niet langer als een vervoersmiddel. Het is een song over hoe de dingen in het leven…

  • Jeremy Pelt: “Ik ben het spuugzat!” (2008)

    Jeremy Pelt is het toonbeeld van de hedendaagse Amerikaanse jazzmuzikant. Hip, intelligent, zakelijk. De trompettist en componist groeide in krap tien jaar uit tot een van de grootste talenten van zijn generatie. “Je moet geduld hebben om je eigen identiteit te vinden”, zegt Pelt, die de afgelopen tien jaar een gedreven zoektocht deed naar de…

  • Benny Golson speelt Benny Golson (2007)

    In de Steven Spielberg-film The Terminal speelt Benny Golson zichzelf, een jazzlegende. “Het was het  ongebruikelijkste wat ik ooit gedaan heb. Benny Golson speelt Benny Golson”, lacht de 78-jarige tenorsaxofonist en componist. Foto © Robert van Stuyvenberg In die film speelt Tom Hanks een man uit een voormalige Sovjet-staat die naar New York reist en…

  • Bruce Fowler: “Zappa haatte jazz-snobs”. (2002)

    "Jazz is niet dood, het ruikt alleen een beetje raar”, zei Frank Zappa in 1974, in een periode dat de gitarist, componist en bandleider zich omringde met musici met een jazzachtergrond zoals trombonist Bruce Fowler. ,,Frank hield erg van jazz, maar wat hem tegenstond waren de jazz-snobs met hun arrogante en neerbuigende houding”, zegt Fowler…

  • Cesaria Evora: De stem van de troost (2001)

    Een klein dik propje vrouw schuifelt gebogen door de lobby van een Amsterdams hotel. Wie niet verder kijkt dan z’n neus lang is, zal denken met een schoonmaakster te maken te hebben, maar bij nadere beschouwing valt het vele goud om haar polsen en vingers op. De vrouw is duidelijk geen personeelslid. Foto © Michel…