Artikelen: interview
Holger Czukay: Kapelmeister van de paus (1987)
—
door
Zijn lange grijze haren wapperen wild als hij snelwandelt door de lobby van het Amsterdamse Sonesta hotel, langs een Warhol-zeefdruk van Joseph Beuys. “Of ik Beuys gekend heb? Ja, er was eens ..eh”. Voor Holger Czukay is het nog wat te vroeg in de morgen voor de anekdotes die hij meestal sfeervol, doch opdringerig opdist…
Ken Kesey: “We hebben de baby met het badwater weggegooid.” (1984)
—
door
Het is lang stil geweest rond Ken Kesey. Eens peetvader van de hippies en schrijver van One Flew Over The Cuckoo’s Nest, trok hij zich aan het eind van de jaren zestig terug om boer te worden. Maar hij schrijft nog steeds, zit vol plannen en bruist van het leven. “Ik ben druk aan het…
Yes (Not Yes)
—
door
De namen Jon Anderson, Bil Bruford, Rick Wakeman en Steve Howe zijn onlosmakelijk verbonden met de legendarische popgroep Yes. Maar deze veteranen van de symfonische rock uit de jaren zeventig kunnen voor hun reünie geen gebruik kunnen maken van die merknaam.
The Cure: Psycho-analyse met Robert Smith (1985)
—
door
Een straffe oostenwind jaagt dikke sneeuwvlokken door de straten van Londen. Onder de overkapping van de entree van het Camden Palace wachten in de vroege middag al een paar tienermeisjes. Ze rillen, het is waterkoud. Ze moeten nog ruim drie uur wachten voordat ze naar binnen mogen om hun idool te kunnen aanschouwen. Robert Smith…
The Legendary Pink Dots: wolven in schaapskleren (1988)
—
door
In een ijskoud kraakpand in het centrum van Amsterdam ontwaakt Edward Ka-Spel, zanger en voornaamste componist van The Legendary Pink Dots. Voor het grote publiek geen klinkende naam, maar de naar Nederland uitgeweken Engelse band heeft al acht verrassende albums met fantasievolle en integere muziek op haar naam staan. De Dots zijn wolven in schaapskleren,…
Nick Cave neemt afstand van het verleden (1990)
—
door
“Ik haat interviews”, verzucht Nick Cave als de bandrecorder is uitgezet. “Waarom ik ze dan geef? In een vlaag van welwillendheid heb ik m’n toestemming aan de platenfirma gegeven. Ach, ik ben blij even uit Londen weg te zijn, een vreselijke stad. Zat ik maar in Brazilië.” Foto © Michel Linssen
Diamanda Galas: “Ze zijn bang voor mij.” (1985)
—
door
Op haar hotelkamer heerst chaos, de vloer en de stoelen zijn bezaaid met paperassen en kleren. “Het lijkt alsof hier iemand overleden is”, grapt de Amerikaanse stemkunstenares Diamánda Galás. Ze slaat een kruisje. “Als je Grieks-orthodox bent is de contradictie het belangrijkste. Je slaat je kruis iedere dag, maar eigenlijk ben je gewoon een atheïst.”…
John Cale tussen klassiek en rock (1989)
—
door
John Cale grinnikt vervaarlijk en zegt: “Hoe moet je een kinderkoor Fear Is A Man’s Best Friend laten zingen?" Hij loopt vooruit op de concerten die hij februari volgend jaar in Londen zal geven en waarbij een aantal van zijn oude songs door een symfonie-orkest en een kinderkoor zullen worden uitgevoerd. Foto © Robert van…
Queen Latifah: Koningin van de hip hop (1989)
—
door
Het is vier uur ’s middags wanneer vermoeide zakenlui de bar van het Amsterdamse Hilton Hotel binnendruppelen voor een drankje en een bitterbal. Met de Financial Times onder de arm geklemd zoeken ze een plekje. Even later stapt Queen Latifah geeuwend de rustieke bar in. Spaarzaam gekleed in een kamerjas en met een leip hoedje…
Depeche Mode: De popster als verlosser (1990)
—
door
“Onze nieuwe cd heet Violator. We dachten dat het een leuke titel voor een heavy metalgroep zou zijn. Een geintje.” Het is een standaardantwoord van Depeche Mode over de titel van de nieuwe plaat. Tekstschrijver Martin Gore en toetsenspeler Andrew Fletcher zullen er in een tijdsbestek van een uur precies het zelfde over zeggen. Na…
