Artikelen: interview

  • Diamanda Galas trekt ten strijde tegen de nieuwe heksenvervolging (1988)

    Met de elpee You Must Be Certain Of The Devil heeft de Amerikaans-Griekse sirene Diamanda Galás haar trilogie The Plague Mass beëindigd. Met deze sardonische gospel-mis spiegelt de zangeres ons aidstijdperk aan de heksenvervolging uit de middeleeuwen.

  • John Lydon heeft voor intolerantie geen tijd (1989)

    “Laat me er uit, iemand heeft hier heel goedkope parfum gebruikt”. Met zijn neus demonstratief dichtgeknepen baant John Lydon zich een weg door de mensen uit de lift van het Sonesta Hotel in Amsterdam. De oude vos heeft zijn streken nog niet verleerd, althans niet publiekelijk. Foto © Michel Linssen Zijn groep heet niet voor…

  • Het dilemma van The Sugarcubes (1988)

     “Wij zijn hier niet om uitspraken te doen, maar om commentaar te geven en weer te vertrekken. Wat we zeggen is niet de waarheid.” Aldus Einar Örn, zanger van de IJslandse formatie The Sugarcubes.

  • Sun Ra wil de Aarde wakker kussen (1984)

    Sun Ra wil de Aarde wakker kussen (1984)

    “Ik ben op Jupiter geweest. Ik keek naar beneden en ik kan niet beschrijven hoe gelukkig ik was om van deze planeet af te zijn. Maar ik moest terug naar de Aarde. Op een andere planeet hebben ze me over muziek verteld, een ander soort muziek, dat het bewustzijn van deze planeet zou moeten verhogen.…

  • Lisa Stansfield: “Mijn liedjes gaan over respect.” (1990)

     “Ik geniet er van, maar het succes heeft me niet echt veranderd hoor. Ik realiseer me alleen dat ik een constant gebrek aan tijd heb”, zou Lisa Stansfield later zeggen. Voor het zover was heeft de Britse zangeres, die hoog op de Europese hitlijsten staat met All Around The World, al heel wat tijd verspild…

  • Swans introduceert nieuwe sound (1989)

    “Wat dood is laten we achter ons liggen om verder te gaan met wat leeft. Ik wil geen dwaas zijn en mezelf herhalen”, zegt Michael Gira, zanger en componist van Swans over de opmerkelijke nieuwe muzikale koers die zijn groep vaart.

  • Talk Talk en de dissonanten van Bartok (1986)

    Als hij in elkaar gedoken voorbij loopt, blijft er van Talk Talks meesterbrein Mark Hollis alleen een zonnebril en een paardestaart over. Hij komt uit een discotheek die verstopt is een oud pakhuis, steekt de straat over en klimt in een touringbus. Natuurliefhebber en estheet Hollis – met Talk Talk bracht hij recentelijk de wonderschone…

  • Mark Hollis: “Talk Talk maakt geen popmuziek.” (1988)

    “Ik praat nooit over mijn teksten”, zegt Mark Hollis verontschuldigend als hem gevraagd wordt naar de lyrische inhoud van de nieuwe Talk Talk-elpee Spirit of Eden. Het enige dat de Britse componist en zanger over de opvolger van The Colour of Spring kwijt wil, is een positief antwoord op de vraag of termen als hoop,…

  • Can en de kunst van instant componeren (1997)

    Alles komt terug. Disco, electro, ja zelfs krautrock. Maar krautrock? Is dat niet van die jaren zeventig hippiemuziek uit Duitsland? Tja, het is maar wat je onder krautrock verstaat. Zo zou de Duitse cultgroep Can een typisch exponent van die beweging zijn geweest. “Dacht het niet”, zegt Can-gitarist Michael Karoli. “Can deed instant composing en…

  • The Aphex Twin: “Mijn tapes zijn mijn dagboeken.” (1996)

    Raar maar waar. Muzikanten zeggen vaak de leukste dingen als na de 45 minuten zuivere interviewtijd de bandrecorder is uitgezet. Zo ook Richard D. James, oftewel The Aphex Twin. “Dit zou wel eens mijn laatste interview geweest kunnen zijn.” foto © Jan Willem Steenmeijer Hij zwijgt even en vervolgt dan met: “Maar ja, persdagen horen…