Auteur: Erik Quint
Cary Grant: retrospectief (2008)
—
door
Cary Grant belaagd door een vliegtuigje. Het is een van de grote achtervolgingen uit de filmgeschiedenis. Het is een scene die, ooit gezien, op het netvlies gegrift staat. De film in kwestie, North By Northwest van Alfred Hitchcock, is al even klassiek om andere memorabele scenes en cinematografische vernieuwingen, zoals de veel geïmiteerde openingstitels van…
Cathalijn Wouters: Echo’s van Da Vinci (2008)
—
door
Ze noemt het wax-art, de houtskooltekeningen die Cathalijn Wouters van een laagje was voorziet. De afbeelding onder de was wordt diffuus, alsof geconserveerd door de tijd en de elementen. Een gezicht of een gestalte, in even krachtige als tedere lijnen neergezet voor de eeuwigheid. Een herinnering aan een moment van bezieling of vertwijfeling. Bij dit…
Marc Mulders: Dood en verrijzenis, altijd maar weer (2004)
—
door
Er zijn weinig hedendaagse Nederlandse kunstenaars die zoveel weerstand oproepen als Marc Mulders. Vooral critici hebben moeite om leven en werk van de Tilburgse schilder te scheiden. Geloof, hoop, compassie, ontroering zijn sleutelwoorden voor zijn schilderijen, wandkleden, fotocollages en glas-in-lood-ramen. Mulders, die in 1985 de Prix de Rome won, is vooral bekend door zijn schilderijen…
Michael Karoli: “Can heeft ons gevormd.” (1997)
—
door
Michael Karoli (1948 – 2001) was gitarist, violist en zanger van de invloedrijke Duitse band Can. In 1997 sprak ik hem ter gelegenheid van het remix-project Sacrilege, waaraan o.a. Brian Eno, Carl Craig en Sonic Youth meewerkten. –Ben je verrast door de nieuwe belangstelling voor Can? “Niet verrast, wel blij. Het is wel wat vreemd…
Wolfert Brederode: “Sfeer is het uitgangspunt.” (2008)
—
door
Wolfert Brederode is een buitenbeentje in de Nederlandse jazz. De Haagse pianist en componist maakt muziek die net zoveel met jazz als met klassiek en folk te maken heeft. Muziek die poëtisch en verstild is maar tegelijkertijd ook intens en expressief. Al deze kwaliteiten komen nog het fraaist tot hun recht in Brederodes kwartet waarmee…
Julian Cope: showman en sjamaan (2002)
—
door
,,Ik zie het als mijn taak om prehistorische monumenten te ‘warholiseren’, om ze tot rock ’n roll te maken”, lacht Julian Cope. De Britse muzikant, die met The Modern Antiquarian een inmiddels tot standaardwerk verheven boek schreef over 6000 jaar oude steencirkels en grafheuvels in zijn land, hanteert de medthode waarmee Andy Warhol ooit de…
Tien minuten met Lou Reed (1997)
—
door
Lou Reed praat langzaam en zacht. Hij is nauwelijks verstaanbaar via een slechte telefoonverbinding met zijn kantoor in New York, waar de legendarische zanger en tekstschrijver nog snel even wat promotie doet voor zijn optreden van morgen op het Crossing Border festival in het Haagse Congresgebouw. Foto © Michel Linssen Hij zal er voorlezen uit…
Saint Etienne en het verlangen om alles achter te laten (2000)
—
door
In haar ruim tienjarig bestaan is de Engelse popgroep Saint Etienne nog nooit in Nederland geweest en ondanks een aantal schitterende, onvergelijkbare platen is het trio opvallend onbekend in de lage landen. Maar Bob Stanley, Pete Wiggs en Sarah Cracknell hebben wel een liedje dat Dutch TV heet en in Amsterdam gesitueerd is. "Dat is…
Bill Viola en zijn visie op de essentie van het leven (2008)
—
door
Als een zondvloed stort het water over het paar dat in een innige omarming het geweld poogt te trotseren. Zo zou Bill Viola’s dramatisch geladen video The Lovers geduid kunnen worden. Worden de geliefden in dit allegorische werk, een sculptuur van digitaal licht, gestraft voor hun passie, is er sprake van een verboden liefde, of…
Pascal van der Graaf: de suggestie van naderend onheil
—
door
In Cormac McCarthy’s recente roman The Road dolen een vader en zoon door een post-apocalyptisch landschap. De wereld is leeg, koud en stil. Onder het voortdurend grauwe wolkendek, waar geen vogel is te bekennen, is alles grijs en zwart. Verlaten huizen, achtergelaten bezittingen en verwoestte fabrieken herinneren aan een samenleving die door een ramp of…