Auteur: Erik Quint
XXste eeuw: Een eeuw kunst volgens Wim van Krimpen (2008)
—
door
Kijk, daar heb je Wilma. Wie? Wilma Willink, die de vrouw en muze van Carel Willink was lang voordat die aanstellerige Mathilde de naam Willink te grabbel gooide. Wilma kijkt je recht aan. Zuinig mondje, gelaten oogopslag. Ze draagt een wrange kobaltkleurige jurk en ze staat op een kade, onder een partij donderwolken. Links: Willink,…
Burroughs & Kerouac: Prille pennenvruchten van de Beat Generation (2008)
—
door
In 1945 schreven Jack Kerouac en William S. Burroughs samen een boek dat gebaseerd was op een moord. Drieënzestig jaar later wordt En de nijlpaarden werden gekookt in hun bassins dan eindelijk gepubliceerd. Het boek mag nu gezien worden als een sleutelroman over het prille ontstaan van de Beat Generation. Foto Uitgeverij Lebowski
Mark Hollis: “Talk Talk maakt geen popmuziek.” (1988)
—
door
“Ik praat nooit over mijn teksten”, zegt Mark Hollis verontschuldigend als hem gevraagd wordt naar de lyrische inhoud van de nieuwe Talk Talk-elpee Spirit of Eden. Het enige dat de Britse componist en zanger over de opvolger van The Colour of Spring kwijt wil, is een positief antwoord op de vraag of termen als hoop,…
Can en de kunst van instant componeren (1997)
—
door
Alles komt terug. Disco, electro, ja zelfs krautrock. Maar krautrock? Is dat niet van die jaren zeventig hippiemuziek uit Duitsland? Tja, het is maar wat je onder krautrock verstaat. Zo zou de Duitse cultgroep Can een typisch exponent van die beweging zijn geweest. “Dacht het niet”, zegt Can-gitarist Michael Karoli. “Can deed instant composing en…
The Aphex Twin: “Mijn tapes zijn mijn dagboeken.” (1996)
—
door
Raar maar waar. Muzikanten zeggen vaak de leukste dingen als na de 45 minuten zuivere interviewtijd de bandrecorder is uitgezet. Zo ook Richard D. James, oftewel The Aphex Twin. “Dit zou wel eens mijn laatste interview geweest kunnen zijn.” foto © Jan Willem Steenmeijer Hij zwijgt even en vervolgt dan met: “Maar ja, persdagen horen…
Holger Czukay: Kapelmeister van de paus (1987)
—
door
Zijn lange grijze haren wapperen wild als hij snelwandelt door de lobby van het Amsterdamse Sonesta hotel, langs een Warhol-zeefdruk van Joseph Beuys. “Of ik Beuys gekend heb? Ja, er was eens ..eh”. Voor Holger Czukay is het nog wat te vroeg in de morgen voor de anekdotes die hij meestal sfeervol, doch opdringerig opdist…
Ken Kesey: “We hebben de baby met het badwater weggegooid.” (1984)
—
door
Het is lang stil geweest rond Ken Kesey. Eens peetvader van de hippies en schrijver van One Flew Over The Cuckoo’s Nest, trok hij zich aan het eind van de jaren zestig terug om boer te worden. Maar hij schrijft nog steeds, zit vol plannen en bruist van het leven. “Ik ben druk aan het…
Yes (Not Yes)
—
door
De namen Jon Anderson, Bil Bruford, Rick Wakeman en Steve Howe zijn onlosmakelijk verbonden met de legendarische popgroep Yes. Maar deze veteranen van de symfonische rock uit de jaren zeventig kunnen voor hun reünie geen gebruik kunnen maken van die merknaam.
The Cure: Psycho-analyse met Robert Smith (1985)
—
door
Een straffe oostenwind jaagt dikke sneeuwvlokken door de straten van Londen. Onder de overkapping van de entree van het Camden Palace wachten in de vroege middag al een paar tienermeisjes. Ze rillen, het is waterkoud. Ze moeten nog ruim drie uur wachten voordat ze naar binnen mogen om hun idool te kunnen aanschouwen. Robert Smith…
The Legendary Pink Dots: wolven in schaapskleren (1988)
—
door
In een ijskoud kraakpand in het centrum van Amsterdam ontwaakt Edward Ka-Spel, zanger en voornaamste componist van The Legendary Pink Dots. Voor het grote publiek geen klinkende naam, maar de naar Nederland uitgeweken Engelse band heeft al acht verrassende albums met fantasievolle en integere muziek op haar naam staan. De Dots zijn wolven in schaapskleren,…
