West End Blues

Louis Armstrong and his Hot Five

Den Haag, 28 juni 1929

Beste Louis,

Gefeliciteerd met je nieuwe plaat! West End Blues is fantastisch. Zoals je hier speelt, heb ik je nog nooit gehoord en alleen al je intro zet een nieuwe standaard voor alle trompettisten die je willen onttronen als de Koning van de Jazz. Jabbo Smith zal wel peentjes zweten. Verblijf je nog steeds in Chicago en speel je in die club van Al Capone? Ze zeggen dat het afgelopen is met Chicago als jazzhoofdstad en dat het nu allemaal in New York gebeurt. Hier in Holland praat iedereen over West End Blues. Wist je dat ik vlakbij het Westeinde woon? Ja, grappig, maar ik neem aan dat jouw West End, of beter King Olivers, want hij heeft het nummer geschreven en vorig jaar al op de plaat gezet, in New Orleans ligt. Je zal vast wel ’s heimwee hebben naar je geboortestad. De originele versie van King Oliver, je oude werkgever, heb ik nog niet gehoord, maar ik durf te wedden dat jouw uitvoering veel beter is. Wie spelen er op deze plaat in je Hot Five-band? Ik denk dat ik Earl Hines herken in die guitige, maar briljante pianosolo. Het begin van West End Blues is ongelooflijk. De snelheid en souplesse waarmee je toewerkt naar die hoge noot is werkelijk ongehoord. Die intro is welhaast een intentieverklaring, een statement waarmee je zegt hier ben ik en wie doet me wat. En dan begint het pas, als je gas terug neemt om met de trombone en de klarinet het thema van deze twaalfmatige blues te spelen. Die banjo klinkt trouwens ook super, man!  Was je nog buiten adem van de intro dat je vervolgens een stukje scat zingt in duet met Jimmy Strongs klarinet? Het is de eerste keer dat ik iemand hoor zingen zonder dat er woorden aan te pas komen. Bij elke beluistering doet het wat anders met me. Soms word ik er blij van en op andere momenten weer melancholiek. Over de solo van Hines had ik het al, maar man o man, wat een slim ventje moet hij zijn. Het lijkt wel of hij in jouw trompetstijl piano speelt. Het ensemblespel daarna is zo mooi ingetogen dat de spanningsvolle solo die je er overheen speelt een sterke emotionele lading krijgt. Als luisteraar verlang je ernaar om aan die kade in de West End van New Orleans te zitten om een kopje gumbo te eten. Ik ben er nooit geweest, maar kan er me wat bij voorstellen. Ik hoop dat je veel succes hebt met deze plaat, Louis. Aan mijn enthousiasme zal het niet liggen.

Hartelijke groet van je grootste fan uit Den Haag,
Erik

West End Blues is te vinden op The Complete Hot Five and Hot Seven Recordings (Sony)