“My voice is an inspiration to my friends and an instrument of torture to my enemies.”
Zangeres, pianiste, componiste Diamanda Galás was halverwege de jaren tachtig van de vorige eeuw de eerste artiest om stem te geven aan de slachtoffers van de AIDS-epidemie. De Amerikaanse van Grieks-Armeense afkomst komt tevens op voor de duizenden Armeniërs en Grieks-Anatolen die in respectievelijk 1915 en 1922 werden afgeslacht door de Turken. Een weggestopte zwarte bladzijde uit de geschiedenis, een genocide die zelfs wordt ontkend. Ziekte, lijden, dood, genocide; het zijn niet de makkelijkste thema’s die zij heeft gekozen. Diamanda Galás heeft muziek onlosmakelijk verbonden zijn met haar privéleven, haar identiteit.

Foto andynew