diamanda galas

Diamanda Galas: "Laten we niet kneuvelen over wanhoop." (1988)

Diamanda Galas: Engel der Wrake (2002)

“My voice is an inspiration to my friends and an instrument of torture to my enemies.”

Zangeres, pianiste, componiste Diamanda Galás was halverwege de jaren tachtig van de vorige eeuw de eerste artiest om stem te geven aan de slachtoffers van de AIDS-epidemie. De Amerikaanse van Grieks-Armeense afkomst komt tevens op voor de duizenden Armeniërs en Grieks-Anatolen die in respectievelijk 1915 en 1922 werden afgeslacht door de Turken. Een weggestopte zwarte bladzijde uit de geschiedenis, een genocide die zelfs wordt ontkend. Ziekte, lijden, dood, genocide; het zijn niet de makkelijkste thema’s die zij heeft gekozen. Diamanda Galás heeft muziek onlosmakelijk verbonden zijn met haar privéleven, haar identiteit.

Foto andynew

Diamanda Galas trekt ten strijde tegen de nieuwe heksenvervolging (1988)

Met de elpee You Must Be Certain Of The Devil heeft de Amerikaans-Griekse sirene Diamanda Galás haar trilogie The Plague Mass beëindigd. Met deze sardonische gospel-mis spiegelt de zangeres ons aidstijdperk aan de heksenvervolging uit de middeleeuwen.

Diamanda Galas: "Ze zijn bang voor mij." (1985)

Op haar hotelkamer heerst chaos, de vloer en de stoelen zijn bezaaid met paperassen en kleren. “Het lijkt alsof hier iemand overleden is”, grapt de Amerikaanse stemkunstenares Diamánda Galás. Ze slaat een kruisje. “Als je Grieks-orthodox bent is de contradictie het belangrijkste. Je slaat je kruis iedere dag, maar eigenlijk ben je gewoon een atheïst.” Ze lacht hysterisch en zet haar expressieve mond aan een grote kop cappuccino.

Inhoud syndiceren